4 மணி நேரம் கடலில் நீந்தி குடும்பத்தை காப்பாற்றிய சிறுவன்

அவுஸ்திரேலியாவில் தமது குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற 4 மணி நேரம் இடைவிடாமல் கடலில் நீந்திய சிறுவனின் தைரியத்தைப் பார்த்துப் பலர் வியப்படைந்துள்ளனர். மேற்கு அவுஸ்திரேலியாவில் உள்ள சுற்றுலா நகரான குவிண்டலப்பில் நடந்தது அந்த அதிசயம். 13 வயதுச் சிறுவன், அவருடைய தாய், இரண்டு இளைய சகோதரர்கள் ஆகியோர் கடலில் சில நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அவர்கள் கடலுக்குள் அடித்துச் செல்லப்பட்டதைப் பார்த்த சிறுவன் கிட்டத்தட்ட 4 கிலோமீட்டரை 4 மணி நேரத்தில் நீந்தி உதவி கேட்கச் சென்றார். அதில் முதல் இரண்டு மணி நேரம் அவர் உயிர்க்காப்பு உடையை அணிந்தவாறே நீச்சல் அடித்தார். அது தம்மை மெதுவடையச் செய்வதாக உணர்ந்த சிறுவன், அதைக் கழற்றிவிட்டு இரண்டு மணி நேரம் நீந்தினார். சிறுவனின் மனவுறுதியும் தைரியமும் மூன்று உயிரையும் காப்பாற்றிக் கொடுத்தன. குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற 13 வயது மகனை நான்கு மணி நேரம் நீந்தச் சொன்னது 'கடினமான முடிவுகளில் ஒன்று' என்று தாய் கூறுகிறார்.

“

Austin Appelbee (right) and his brother Beau, mother Joanne and sister Grace (L-R). Photograph: Briana Shepherd/ABC News

நான் என்ன செய்துவிட்டேன்?” என்று ஜோயன் ஆப்பிள்பீ, மேற்கு ஆஸ்திரேலிய கடலில் கடும் அலைகளில் தனது இரண்டு குழந்தைகளுடன் மீட்புக்காக காத்திருந்தபோது நினைத்தார்.

13 வயதான தனது மகன் ஆஸ்டினை, ஆபத்தான கடலில் நான்கு மணி நேரம் நீந்தி உதவி பெறச் சொல்லியது, தனது வாழ்க்கையில் எடுத்த மிகக் கடினமான முடிவுகளில் ஒன்று என்று ஜோயன் கூறினார்.

“அவன் தான் மிக வலிமையானவன், அவனால் முடியும் என்று எனக்கு தெரியும்,” என்று அவர் ABC-க்கு கூறினார்.
“நான் போக முடியாது, ஏனெனில் குழந்தைகளை கடலில் விட்டுச் செல்ல முடியாது. அதனால் யாரையாவது அனுப்ப வேண்டியிருந்தது.”

ஆப்பிள்பீ குடும்பம் மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவின் பெர்த் நகரத்திலிருந்து 200 கிமீ தொலைவில் உள்ள க்விண்டலப் பகுதியில் விடுமுறையில் இருந்தனர். வெள்ளிக்கிழமை பிற்பகல், பலத்த காற்று காரணமாக அவர்கள் பயன்படுத்திய ஊதக்கூடிய பேடில்போர்டுகள் மற்றும் கயாக் படகு கடலுக்குள் இழுத்துச் செல்லப்பட்டன.

BBC-க்கு அளித்த பேட்டியில், ஜோயன் கூறியது:
அவர் தனது மகன் ஆஸ்டின் (13), போ (12) மற்றும் கிரேஸ் (8) உடன் கடலில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது இது நடந்தது. முதலில் இது “சாதாரண விளையாட்டாக” தொடங்கியது. ஆனால் குழந்தைகள் சற்று அதிக தூரம் சென்றுவிட்டனர்.

“காற்று பலமாகத் தொடங்கியது. அதன் பிறகு எல்லாம் வேகமாக மோசமாகிவிட்டது.
நாங்கள் துடுப்புகளை இழந்தோம், மேலும் மேலும் கடலுக்குள் தள்ளப்பட்டோம்,” என்றார் அவர்.

“ஆரம்பத்தில், நாங்கள் கரைக்கு மிகத் தொலைவில் இல்லை என்று நினைத்ததால், ஆஸ்டினை உதவி பெற கரைக்கு நீந்தச் சொன்னோம்.”

ஆஸ்டின் கரையை நோக்கி நீந்திக்கொண்டிருந்தபோது, ஜோயன் மற்ற இரண்டு குழந்தைகளுடன் மேலும் கடலுக்குள் தள்ளப்பட்டார். விரைவில் அவர்கள் ஆஸ்டினை பார்க்க முடியாமல் போனது.

சூரியன் மறைந்தது. அலைகள் பெரிதாகின. அவர்கள் லைஃப் ஜாக்கெட் அணிந்திருந்தாலும், போர்டுகளைப் பிடித்துக் கொள்வது கடினமாக இருந்தது.

“ஆஸ்டின் விரைவாக கரையை அடைந்திருப்பான் என்று நினைத்தேன்,” என்று ஜோயன் கூறினார்.

நேரம் சென்றபோது, அவர் தனது முடிவை சந்தேகிக்கத் தொடங்கினார்.

“அவன் கரையை அடையவில்லை என்றால்?
நான் என்ன செய்துவிட்டேன்?
தவறான முடிவு எடுத்துவிட்டேனா?
என் மற்ற இரண்டு குழந்தைகளை யாராவது காப்பாற்றுவார்களா?” என்று அவர் எண்ணினார்.

ஆனால் ஆஸ்டின் 4 கிமீ நீந்தி கரையை அடைந்தான்.

“அம்மா, போ, கிரேஸ் – அவர்களைப் பற்றியே நினைத்தேன்,” என்றான் ஆஸ்டின்.
“நான் கரையில் கால்வைத்தபோது, ‘நான் உண்மையிலேயே நிலத்தில் இருக்கிறேனா? இது கனவா?’ என்று தோன்றியது.”

பின்னர் அவன் 2 கிமீ ஓடி தொலைபேசி இருந்த இடத்துக்குச் சென்றான்.

மாலை 6 மணியளவில் அவன் அவசர சேவைகளை அழைத்தான்.

“எனக்கு ஹெலிகாப்டர் வேண்டும், விமானம் வேண்டும், படகுகள் வேண்டும்.
என் குடும்பம் கடலில் இருக்கிறது,” என்று கூறினேன்.

அதன் பிறகு, அவன் சோர்வால் மயங்கி விழுந்தான். மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டான். அங்கு தனது தந்தைக்கு அழைத்தான்.

அப்போது கூட, அவன் தனது அம்மா மற்றும் சகோதரர்கள் உயிருடன் இருக்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை.

கடலில், இருட்டாகவும் கடும் குளிராகவும் இருந்தது.
ஜோயன் தனது இளைய குழந்தைகளை பிடித்துக் கொள்ள போராடினார்.

“ஆஸ்டின் உயிருடன் இல்லை என்று நினைத்தேன்,” என்று அவர் கூறினார்.
“எங்களை காப்பாற்ற யாரும் வரவில்லை. நாங்கள் தனியாகவே இருக்கிறோம் என்று தோன்றியது.”

மீட்புக் குழு, அவர்கள் 14 கிமீ தொலைவில் கடலில் மிதந்துகொண்டிருந்ததை கண்டுபிடித்தது.

அப்போது ஒரு பெரிய அலை காரணமாக குழந்தைகள் போர்டிலிருந்து விழுந்து விலகிச் சென்றனர்.

“கிரேஸ் கத்துவதை கேட்டேன்.

ஆனால் போவை கேட்க முடியவில்லை,” என்று ஜோயன் கூறினார்.

படகின் இயந்திரத்தை நிறுத்திய பிறகுதான் அவனை கண்டுபிடிக்க முடிந்தது.

“அது ஒரு கனவுக்கொடுமை மாதிரி இருந்தது,” என்று அவர் BBC-க்கு கூறினார்.

தந்தையுடன் பேசித் தாமதமில்லாமல், ஆஸ்டினுக்கு அவர்களின் குடும்பம் காப்பாற்றப்பட்டதாக தகவல் வந்தது.

“மருத்துவர்கள், போலீஸார் எல்லாம் மகிழ்ச்சியில் குதித்தனர்,” என்றான் அவன்.
“அந்த தருணம் என் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாதது.”

ஜோயன், ஆஸ்டினையும் அதே ஆம்புலன்ஸ் ஊழியர் காப்பாற்றியதாக உறுதி செய்தபின் தான் அமைதியடைந்தார்.

குடும்பத்தினர் அனைவரும் சிறிய காயங்களுடன் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றனர்.

“எல்லோரும் பாதுகாப்பாக இருந்தது ஒரு சிறந்த முடிவு,” என்று ஜோயன் கூறினார்.

ஆஸ்டின் இன்னும் அந்த அனுபவத்தை மறக்க முடியாமல் இருக்கிறான்.
அவன் கால்கள் மிகவும் வலித்ததால் குச்சிகளுடன் பள்ளிக்குச் சென்றான்.

அவன் அவசர சேவைகளின் விரைவான செயல்பாட்டையும், ஆம்புலன்ஸ் குழுவின் அன்பையும் பாராட்டினான்.

“நான் ஹீரோ இல்லை. நான் செய்ய வேண்டியதைச் செய்தேன்,” என்றான்.

நான்கு வயதிலிருந்தே அவன் நீச்சல் பயிற்சி எடுத்துள்ளான்.
ஆனால் இதற்கு முன் 350 மீட்டர் கூட ஓய்வில்லாமல் நீந்துவது கஷ்டம் என்று நினைத்தான்.

போலீஸ் அதிகாரி ஜேம்ஸ் பிராட்லி, இந்த சம்பவம் கடல் நிலைமைகள் எவ்வளவு வேகமாக மாறும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது என்றார்.

“இந்த 13 வயது சிறுவனின் துணிச்சலும் உறுதியும் பாராட்டத் தகுந்தது.
அவனுடைய செயல் தான், அவன் அம்மா மற்றும் சகோதரர்களின் உயிரைக் காப்பாற்றியது.”

---