அநுரவின் முன்நிற்கும் மத - அரசியல் சவால்

இலங்கை அர­சியல் வர­லாற்றில் பௌத்த மகா சங்­கத்தின் அழுத்­தங்­க­ளுக்கும் கோரிக்­கை­க­ளுக்கும் அரச தலை­வர்கள் அஞ்சி, சிரம் தாழ்த்தி, நாட்டின் சட்­டத்­தையும் நீதி­யையும் மதப் போர்­வையின் கீழ் அடகு வைப்­பது பல தசாப்த கால வழக்­க­மாக இருந்­து­வந்­துள்­ளது.

அர­சாங்கங்­களை உரு­வாக்­கு­வ­திலும் கவிழ்ப்­ப­திலும் அஸ்­கி­ரிய, மல்­வத்து உள்­ளிட்ட பிர­தான நிக்­கா­யாக்­களின் மகா­நா­யக்க தேரர்கள் வகித்த செல்­வாக்கு, நாட்டின் அர­சி­ய­ல­மைப்பு மற்றும் சட்­டத்தின் ஆட்­சிக்கு அப்­பாற்­பட்ட ‘மத மேலா­திக்க’ அதி­கா­ரத்தை அவர்­க­ளுக்குத் தாரா­ள­மாக வழங்­கி­யி­ருந்­தது.

இருப்­பினும், இஸ்­லா­மிய மதத்­தையும் அதன் புனித விழு­மி­யங்­க­ளையும் அவ­ம­திக்கும் வகையில் கருத்தை வெளி­யிட்ட குற்­றத்­திற்­காகக் கடூ­ழிய சிறைத்­தண்­டனை விதிக்­கப்­பட்ட பொது­பல சேனா அமைப்பின் பொதுச்­செ­ய­லாளர் கல­கொட அத்தே ஞான­சார தேரர், கைதி­க­ளுக்­கான சாதா­ரண சீரு­டையில் கொழும்பு மேல் நீதி­மன்­றத்தில் ஆஜர்­ப­டுத்­தப்­பட்ட சம்­பவம், நாட்டின் சட்ட நிர்­வா­கத்­திலும் அர­சியல் பண்­பாட்­டிலும் புதிய விவா­தத்­தையும் திருப்­பு­மு­னை­யையும் தோற்­று­வித்­துள்­ளது.

தற்­போ­தைய ஜனா­தி­பதி அநு­ர­கு­மார திசா­நா­யக்க தலை­மை­யி­லான தேசிய மக்கள் சக்தி அர­சாங்கம், இந்த உணர்­வு­பூர்­வ­மான விவ­கா­ரத்தைக் கையாண்ட விதம், இலங்­கையின் பாரம்­ப­ரிய மத-­அ­ர­சியல் சம­நி­லையை மீள்­ப­ரி­சீ­ல­னைக்கு உட்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளது. ஆனால் அது மிகவும் உணர்வு ரீதி­யா­னது.

ஞான சார தேரர்

அமைச்­ச­ரவை பேச்­சாளர் அமைச்சர் நளிந்த ஜய­திஸ்ஸ, அர­சாங்கத் தகவல் திணைக்­க­ளத்தில் ஊட­கங்­க­ளுக்குத் தெளி­வு­ப­டுத்­தி­யது போல, கடூ­ழிய சிறைத்­தண்­டனை விதிக்­கப்­பட்ட எந்­த­வொரு நப­ருக்கும் 1877 ஆம் ஆண்டின் 16 ஆம் இலக்க சிறைச்­சா­லைகள் கட்­டளைச் சட்­டத்தின் கீழ் வரை­ய­றுக்­கப்­பட்­டுள்ள சட்ட நடை­மு­றை­களே பின்­பற்­றப்­ப­டு­கின்­றன.

இதில் ஞான­சார தேர­ருக்கு எந்­த­வித விசேட சலு­கையோ அல்­லது பார­பட்­சமோ காட்­டப்­ப­ட­வில்லை. குறித்த கட்­டளைச் சட்­டத்தின் கீழ் பிறப்­பிக்­கப்­பட்­டுள்ள விதி­மு­றை­க­ளின்­படி, குறிப்­பாக 216 ஆவது விதி­முறைப் பிரிவில் மாத்­தி­ரமே தேரர்கள் பற்­றிய குறிப்­பிட்ட குறிப்­புகள் உள்­ளன.

அதே­நேரம், நீதி­மன்­றத்தால் குற்­ற­வா­ளி­யாகத் தீர்ப்­ப­ளிக்­கப்­பட்டு கடூ­ழிய சிறைத்­தண்­டனை விதிக்­கப்­படும் ஒருவர், சிறைச்­சா­லை­களால் அங்­கீ­க­ரிக்­கப்­பட்ட கைதி­க­ளுக்­கான சீரு­டை­யையே அணிய வேண்டும் என்­பது சட்­டப்­பூர்­வ­மான விதி­யாகும்.

ஏற்­கெனவே வெவ்­வேறு குற்­றச்­சாட்­டு­க­ளுக்­காகக் கடூ­ழிய மற்றும் சாதா­ரண சிறைத்­தண்­ட­னை­களை அனு­ப­வித்து வரும் 63 பௌத்த தேரர்­க­ளுக்கு என்ன சட்ட நடை­முறை பின்­பற்­றப்­ப­டு­கி­றதோ, அதே சட்­டமே ஞான­சார தேர­ருக்கும் நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்­ளது. சிறைச்­சாலைச் சட்ட விதிகள் மற்றும் நிலை­யான கட்­ட­ளை­க­ளுக்கு அமை­வா­கவே அவர் கைதி உடையில் நீதி­மன்­றத்­திற்கு அழைத்து வரப்­பட்டார் என்­பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.

ஞான­சார தேரரின் காவி உடை களை­யப்­பட்டு, சிறை உடையில் நீதி­மன்­றத்­திற்கு அழைத்து வரப்­பட்­டமை பௌத்த மக்­க­ளுக்கு அதிர்ச்­சி­ய­ளிப்­ப­தா­கக்­கூறி, சிறைச்­சாலை ஆணை­யா­ள­ருக்கு  மகா­நா­யக்க தேரர்கள் கடிதம் எழு­தி­ய­துடன், ஜனா­தி­ப­தி­யையும் நேரில் சந்­தித்துக் கலந்­து­ரை­யா­டினர்.

வர­லாற்று ரீதி­யாக, இத்­த­கைய சந்­தர்ப்­பங்­களில் அரச தலை­வர்கள் மகா சங்­கத்தின் கொந்­த­ளிப்­பிற்கு பயந்து, சட்­டத்தை வளைப்­பதோ அல்­லது தன்­னிச்­சை­யான நிறை­வேற்று அதி­கார உத்­த­ர­வுகள் மூலம் சலு­கைகள் வழங்­கு­வதோ தான் வழக்­க­மாக இருந்­துள்­ளது.

ஆனால், ஜனா­தி­பதி அநு­ர­கு­மார திசா­நா­யக்க இந்த அழுத்­தத்­திற்கு அடி­ப­ணி­யாது, ஜன­நா­யகம் மற்றும் சட்­டத்தின் ஆட்­சியை நிலை­நி­றுத்தும் வகையில் முதிர்ச்­சி­யு­டனும் நிதா­னத்­து­டனும் நடந்து கொண்­டமை வர­வேற்­கத்­தக்க விடயமா­கவே பார்க்­கப்­பட வேண்டும்.


இட­து­சாரி சித்­தாந்தப் பின்­ன­ணியைக் கொண்ட ஒரு தலை­வ­ராக, மதச் சலு­கை­க­ளுக்கு அப்பால் சட்­டத்தின் முன் அனை­வரும் சம­மா­ன­வர்கள் என்ற கோட்­பாட்டை அவர் நிலை­நி­றுத்த முற்­பட்­டுள்ளார் என்­பது வெட்ட வெளிச்­ச­மா­கவே தெரி­கி­றது.

உலக வர­லாற்றில் இட­து­சாரி அல்­லது முற்­போக்கு அர­சாங்­கங்கள் சமய நிறு­வ­னங்­க­ளு­டனும் மதத் தலை­வர்­க­ளு­டனும் கையாண்ட விதம் மிகவும் கவ­னத்­திற்­கு­ரி­யது.

பிரெஞ்சுப் புரட்­சிக்குப் பிந்­தைய கட்­ட­மைப்பு மற்றும் சோவியத் யூனியன், கியூபா போன்ற இட­து­சாரி ஆட்­சி­களில், அரச அதி­கா­ரத்­தி­லி­ருந்து மதம் முற்­றாகப் பிரிக்­கப்­பட்டு ‘மதச்­சார்­பின்மை’ கோட்­பாடு அழுத்­த­மாக பின்­பற்­றப்­பட்டு அமுல்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது.

மத குரு­மார்கள் சட்­டத்­திற்கு அப்­பாற்­பட்­ட­வர்கள் என்ற பிம்பம் உடைக்­கப்­பட்டு, சாமா­னிய குடி­மக்­க­ளுக்­கு­ரிய குற்­ற­வியல் சட்­டங்­களின் கீழேயே அவர்கள் விசா­ரிக்­கப்­பட்­டனர்.

அதே­போல, அயர்­லாந்து குடி­ய­ரசில் பல தசாப்­தங்­க­ளாக ஆட்சி அதி­கா­ரத்­திலும் சமூக மட்­டத்­திலும் கோலோச்­சிய கத்­தோ­லிக்கத் திருச்­ச­பையின் இரும்­புப்­பிடி, சிறுவர் துஷ்­பி­ர­யோகம் மற்றும் நிதி முறை­கே­டு­க­ளுக்கு எதி­ரான கடு­மை­யான சட்ட நட­வ­டிக்­கை­களின் மூலம் தளர்க்­கப்­பட்டு, அரச அதி­கா­ரமும் சட்­டத்தின் ஆட்­சியும் நிலை­நி­றுத்­தப்­பட்ட வர­லாறு இதற்குச் சிறந்த உல­க­ளா­விய உதா­ர­ணங்­க­ளாகும்.

இலத்தீன் அமெ­ரிக்க நாடு­களில் இட­து­சாரி ஆட்­சிகள் மலர்ந்த போது, ஆன்­மீ­கத்­தையும் மத விழு­மி­யங்­க­ளையும் மதித்த அதே­வேளை, குற்­ற­வியல் நட­வ­டிக்­கை­களில் ஈடு­பட்ட மதத் தலை­வர்­க­ளுக்கு எவ்­வித சட்ட விலக்­கு­களும் அளிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.

அதே­போன்று, இலங்­கை­யிலும் மதக் கலா­சா­ரத்தை மதிக்கும் அதே­நேரம், சட்ட மீறல்­களின் போது மதத் தலை­வர்­க­ளுக்கு சிறப்பு விலக்கு அளிக்க முடி­யாது என்­பதில் அநுர அர­சாங்கம் காட்­டிய உறு­திப்­பாடு, ‘முற்­போக்கு அர­சுக்­கான’ அடை­யா­ள­மாகும்.

அதே­நேரம், ஜனா­தி­ப­தி­யு­ட­னான சந்­திப்பின் போது, மகா­நா­யக்கத் தேரர்கள் காட்­டிய நிதா­னமும் அமை­தியும் கவ­னிக்­கத்­தக்­கது. பௌத்த கடும்­போக்­கா­ளர்­களும், அதனை மையப்­ப­டுத்தி அர­சியல் சக்­தி­களும் இதனை மதப்­பே­ரி­ன­வா­த­மாக மாற்ற முயன்ற போதிலும், மகா சங்­கத்­தினர் மற்றும் ஜனா­தி­பதி அநு­ர­வுக்கு இடை­யி­லான பேச்­சு­வார்த்தை ஆரோக்­கி­ய­மாக அமைந்­தி­ருந்­தது.

இதன் விளை­வாக, 1877 ஆம் ஆண்டின் சிறைச்­சா­லைகள் கட்­டளைச் சட்­டத்தின் விதிகள் மற்றும் நிலை­யான கட்­ட­ளை­களை மீளாய்வு செய்து புதுப்­பிப்­ப­தற்­காகப் புத்­த­சா­சன, நீதி மற்றும் பொது நிர்­வாக அமைச்­சு­களின் செய­லா­ளர்கள், பௌத்த அலு­வல்கள் ஆணை­யாளர் நாயகம் மற்றும் சிறைச்­சாலை ஆணை­யாளர் அடங்­கிய விசேட குழு­வொன்றை நிய­மிக்க ஜனா­தி­பதி உடன்­பட்­டுள்ளார்.

இருப்­பினும், இந்த இடத்தில் பார­தூ­ர­மான எச்­ச­ரிக்­கையும் கேள்­வியும் எழு­கி­றது. சிறைச்­சாலைச் சட்டத் திருத்­தங்கள் என்ற பெயரில், பௌத்த தேரர்­க­ளுக்கோ அல்­லது ஏனைய மதத் தலை­வர்­க­ளுக்கோ குற்­ற­வியல் சட்ட நட­வ­டிக்­கை­க­ளி­லி­ருந்தும் சிறைச்­சாலை விதி­மு­றை­க­ளி­லி­ருந்தும் விசேட விலக்­கு­களோ அல்­லது முன்­னு­ரி­மை­களோ வழங்க அர­சாங்கம் ஒரு­போதும் முனையக் கூடாது.

இது­வரை காலமும் இலங்­கையில் சிறு­பான்மை மதத் தலை­வர்­க­ளான உல­மாக்­களோ, கத்­தோ­லிக்க அருட்­தந்­தை­யர்­களோ அல்­லது இந்து குரு­மார்­களோ சட்­டத்தின் முன் நிறுத்­தப்­பட்ட போது பின்­பற்­றப்­ப­டாத விசேட விலக்கு, பௌத்த பிக்­கு­மார்­க­ளுக்கு மட்டும் சட்டபூர்வமாக உருவாக்கப்படுமாயின், அது அரசியலமைப்பின் 12(1) பிரிவான ‘சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்’ என்ற அடிப்படை உரிமையை முற்றிலும் தகர்த்துவிடும்.

குற்றச்செயல்களில் ஈடுபடும் மதத் தலைவர்கள், தங்களது ஆன்மீக ஆடைகளுக்குப் பின்னால் ஒளிந்துகொண்டு தண்டனைகளிலிருந்து தப்பிக்க முற்படுவது, மதத்தின் புனிதத்தன்மைக்கே இழுக்காகும். 1877 ஆம் ஆண்டின் சிறைச்சாலைச் சட்டத்தைப் புதுப்பிப்பது சிறைவாசிகளின் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கும் நிர்வாகச் செயற்திறனை அதிகரிப்பதற்குமாக மட்டுமே இருக்க வேண்டுமே தவிர, குறிப்பிட்ட ஒரு பிரிவினரைச் சட்டத்திற்கு மேல் உயர்த்தும் முயற்சியாக மாறக்கூடாது.

ஆர்.ராம்