உயரப் பறக்கும் விமானத்தில் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள். ஜன்னலின் வழியே வெளியே எட்டிப் பார்க்கிறீர்கள்.
விமானம் சடுதியாக கீழே இறங்குகிறது. இரண்டு நிமிடங்களுக்குள் 17,000 அடிகள் வரை தாழ்கிறது.
தண்ணீர் போத்தல்கள் கீழே விழுகின்றன. பயணிகள் பயத்தில் கத்துகிறார்கள். பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள். இது வாழ்க்கையின் இறுதிக்கட்டமோ என்ற அச்சம் ஏற்படுகிறது.
விமானிகளின் அறையில் கூக்குரல். இறுக்கமான கதவைத் திறந்து கொண்டு பயணிகள் உள்ளே நுழைகிறார்கள். ஒரு விமானி தரையில் விழுந்து கிடக்கிறார். அங்கு இரத்த வெள்ளம்.
மற்றைய விமானி கத்தியை கையில் வைத்துக் கொண்டு நிற்கிறார். அவரது தோற்றத்திலும் செயல்களிலும் சொல்லொணா பதற்றம்.
அறைக்குள் நுழைந்த பயணிகள் கத்தியுடன் நிற்பவரை மடக்கிப் பிடிக்கிறார்கள். கட்டி வைக்கிறார்கள். கடமை நிமித்தமாக அன்றி, விமானத்தில் பயணித்த வேறு இரண்டு விமானிகள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். விமானிகளின் அறை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்படுகிறது. விமானம் மீண் டும் மேலெழுகிறது. 174 உயிர்கள் காப்பாற்றப்படுகின்றன.
இது ஹொலிவூட் திரைப்படமொன்றில் வரும் காட்சிகளைப் போன்று இருக்கிறதா? அல்லது 2001ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் 11ஆம் திகதி அமெரிக்க விமானங்களில் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள் ஞாபகத்திற்கு வருகிறதா?
'பிளை-டுபாய்' விமானத்தின் விமானமோட்டிகளது அறையில் என்ன நடந்தது என பயணிகள் விபரித்தாயிற்று. அவர்களின் பார்வைக் கோணத்தில் ஊடகங்களும் சம்பவத்தை விளக்கியாயிற்று.
உண்மையாக நடந்தது என்னவென அறிய ஒவ்வொருக்கும் ஆவல். உண்மை தெரிய வருமா?
நடுவானில் குற்றச் செயல் நிகழும் பட்சத்தில், என்ன நடந்தது என்பதை இலகுவாக கண்டறியலாம். ஆனால், சம்பவத்தில் சம்பந்தப்பட்டவை மத்திய கிழக்கு நாடுகள் என்றால், அங்கு தான் சிக்கல் தொடங்குகிறது.
எது உண்மை என்பதை அறியும் முயற்சிகள் மீது மூன்று விடயங்கள் தாக்கம் செலுத்துகின்றன.
ஓர் அசம்பாவிதத்தை அரசியல் இலாபத்திற்காக பயன்படுத்தல் என்பது முதல் விடயம்.
இஸ்ரேலில் இம்மாதம் பொதுத் தேர்தல் நடைபெறவுள்ளது. தமது போர்வெறி ஏற்படுத்திய விளைவுகளால் மக்களின் எதிர்ப்பை சம்பாதித்துள்ள பெஞ்சமின் நெத்தன்யாஹுவிற்கு பலப்பரீட்சைக் களம். எதையாவது செய்து தமது இருப்பைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய தேவை நெத்தன்யாஹுவுக்கு உண்டு.
ப்ளை-டுபாய் அசம்பாவிதம் அவருக்கு கிடைத்த அதிர்ஷ்ட இலாபச் சீட்டு. இனவாதத்தைத் தூண்டி வாக்குகளைத் தேடக் கிடைத்த அபூர்வமான வாய்ப்பு.
நடுவானில் என்ன நடந்திருக்கலாம் என்பதை சுதாரித்து அறிவதற்கு முன்னதாக நெத்தன்யாஹு ஊடக ஒலிவாங்கிகளின் முன்னால் நின்றார். விமானத்தில் கப்டனை கத்தியால் குத்திய ஓமானிய பிரஜை கடும்போக்கு இஸ்லாமிய கோட்பாடுகளால் உந்தப்பட்டவர் என்று குற்றம் சுமத்தினார்.ஏனிந்த அவசரம்? இஸ்ரேலின் அரசியலை ஆராய்ந்தால், தேசிய பாதுகாப்பு உணர்வுபூர்வமானதொரு விடயம். தேர்தல் காலத்தில் பாதுகாப்பு பற்றிய அச்ச உணர்வை விதைத் தால் வாக்குகளை இலகுவாக அறுவடை செய்யலாம்.
நடுவானில் நிகழ்ந்த தாக்குதலுக்கு இஸ்லாமிய பயங்கரவாதமே காரணம் என்ற விம்பத்தை உருவாக்கி, தம்மை தேசத்தின் பாதுகாவலர்களாக சித்தரித்து விட்டால், வாக்காளர்கள் தமது பின்னால் அணி திரள்வார்களென நெத்தன்யாஹு நம்புகிறார்.
ஒரு தேர்தலுக்கு முன்னதாக இனவாதத்தையோ, மதவாதத்தையோ தூண்டிவிட ஏதேனும் சம்பவம் பயன்படுத்தப்படுமாயின், அந்த சம்பவம் பற்றி விசாரணைகள் நேர்மையாக இருக்கும் என எவ்வாறு எதிர்ப்பார்க்க முடியும்?
அரசியல் பரப்புரைகளுக்கு உண்மைகள் அன்றி இலகுவாக விரல் நீட்டக்கூடிய வில்லன்களே அவசியம். நெத்தன்யாஹுவைப் பொறுத்தவரையில் ஈரானும் வில்லன் தான். 'இஸ்லாமிய பயங்கரவாதமும்' வில்லன் தான். ஈரான் விடயத்தில் தோற்றுவிட்ட பிறகு அடுத்ததென்ன, இஸ்லாமிய பயங்கரவாதம் தானே?
அடுத்து, இரண்டாவது விடயத்திற்கு வருவோம். நடுவானில் நிகழ்ந்த கத்திக்குத்து சம்பவம் பற்றிய விசாரணைகளை, பாகங்களை ஒட்டச் செய்து முழு உருவத்தைக் கொண்டு வரும் விளையாட்டுப் பொருள் போன்ற புதிருடன் ஒப்பிடலாம்.
ஒவ்வொரு பாகங்களும் ஒவ்வொருவரிடம் இருக்கின்றன. விமான நிறுவனம் ஐக்கிய அரபு இராச்சியத்துக்கு சொந்தமானது. விமானம் சவூதி அரேபியாவில் தரை இறக்கப்பட்டது. விமானப் பயணிகளில் ஏறத்தாழ சகலரும் இஸ்ரேலியர்கள். கத்திக் குத்துக்கு இலக்கான பின்னரும் நிலைமையை சமாளிக்க உதவிய தலைமை விமானி இந்திய நாட்டவர். கத்தியால் குத்தியவர் ஓமான் பிரஜை.
விசாரணை வெற்றியளிக்க வேண்டுமெனில் இந்நாடுகள் மத்தியில் வலுவான ஒருங்கிணைப்பு இருக்க வேண்டும். தகவல்களை பரிமாற வேண்டும்.
ஆனால், சவூதிக்கும் இஸ்ரேலுக்கும் இடையில் இராஜதந்திர தொடர்புகள் இல்லை. சவூதியும், ஐக்கிய அரபு இராச்சியமும் மத்திய கிழக்குப் பிராந்திய அதிகாரப் போட்டிக்குள் சண்டை பிடிக்கும் நாடுகள். இந்தியாவிற்கு வளைகுடா நாடுகளுடன் நல்லுறவைப் பேண வேண்டிய தேவை உள்ளது. ஏனெனில் இந்நாடுகளில் ஏராளமான இந்தியர்கள் வேலை செய்கிறார்கள்.
தாக்குதல் சம்பவத்தைப் பொறுத்தவரையில், ஆதாரங்கள் எந்த நாட்டிடம் இருக்கின்றன. யாரை யார் விசாரிப்பது என்ற பிரச்சினையும் தீவிரமானது.
கத்தியால் குத்தியவரும், குத்தப்பட்டவரும் ஆரம்பத்தில் சவூதியில் சிகிச்சைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர். இவர்கள் ஐக்கிய அரபு இராச்சியத்துக்கு மாற்றப்பட்டுள்ளார்கள். ஐக்கிய அரபு இராச்சிய அதிகாரிகள் சந்தேக நபரை விசாரிக்கையில் தமது புலனாய்வு அதிகாரிகளும் பிரசன்னமாக இருக்க வேண்டும் என இஸ்ரேல் அடம் பிடிக்கலாம். எந்தவொரு நாடும் தமது தவறை ஒத்துக் கொள்ளப் போவதும் இல்லை. தமது பிம்பத்தை விட்டுக் கொடுக்கவும் மாட்டாது.
அப்படியாயின், கூட்டு விசாரணை சாத்தியப்பட போவதுமில்லை. உண்மைகள் பகிரப்படவும் மாட்டாது.
இனி மூன்றாவது விடயத்தை ஆராய்வோம். நாம் எந்த நாட்டை நம்புவது? எந்நாடு உண்மையை சொல்லக்கூடும் என்று கேள்வி எழுப்பினால், நமக்கு திருப்திகரமான பதில் கிடைக்குமா என்பதும் சந்தேகமே.
மத்திய கிழக்கு நாடுகள் விசாரணைகளில் வெளிப்படைத் தன்மை காட்டுவது கிடையாது. சகல விசாரணைகளையும் மூடிய அறைகளுக்குள் நடத்துவது அவற்றின் வழக்கம். அந்நாடுகளின் செய்தி நிறுவனங்களும் அரச கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்கி வருகின்றன. அரசாங்கம் அல்லது அரண்மனை என்ன சொல்கிறதோ, அதையே கவனமான வார்த்தைகளில் ஊடக நிறுவனங்கள் எழுதி வெளியிடுவதும் வழக்கமாக இருக்கிறது.
தாக்குதலை நடத்தியவர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர் என்றோ, அவர் தனிப்பட்ட கோபத்தில் தான் தலைமை விமானியை தாக்கினார் என்றோ விசாரணைகளின் முடிவில் தெரியவருவதாக கருதுவோம். அது 'பயங்கரவாதத் தாக்குதலை' முன்னிறுத்திய தேர்தல் பிரசாரத்திற்கு குந்தகம் விளைவித்து விடும்.
டுபாய் விமான நிலையத்தில் ஒழுங்கான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் இருந்திருந்தால், இத்தகைய சம்பவம் நடந்திருக்காது என்று விசாரணை அதிகாரிகள் தீர்மானிப்பதாக கருதுவோம். அப்போது, உலகளாவிய ரீதியில் விமானச் சேவை பாதுகாப்பு தொடர்பில் ஐக்கிய அரபு இராச்சியத்துக்கு இருக்கும் நற்பெயருக்கு களங்கம் ஏற்பட்டு விடலாம்.
இந்த விசாரணையை உற்றுநோக்கினால், உண்மையை மறைப்பதற்கு அல்லது திரித்துக்கூறுவதற்கு ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் வெவ்வேறான காரணங்கள் இருக்கின்றன.
இப்போது முற்று முழுவதும் அடுக்கடுக்கான திரைகளால் மூடப்பட்டதொரு விசாரணை அறையை கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள்.
அறைக்கு வெளியே இருப்பவர்களுக்கு சில உண்மைகள் தெரிய வேண்டும். ஓமானிய விமானி ஏன் தாக்கினார்? விமானத்தை நிலத்தில் வீழ்த்தும் எண்ணம் அவருக்கு இருந்ததா? அவருக்கு உதவி செய்தவர்கள் யார்?எந்தத் தகவலை வெளியே சொல்ல வேண்டும் என்பதை அறைக்குள் இருந்து தீர்மானிப்பவர்கள் அரசியல்வாதிகள் என்றால், உண்மைகள் வெளிவரும் என்று எதிர்பார்க்க முடியுமா?
உயரப்பறந்து கொண்டிருந்த விமானம் சடுதியாக கீழே இறங்கும்போது, சில தைரியமான பயணிகள் சடுதியாக செயற்பட்டு அசம்பாவிதத்தைத் தடுக்கிறார்கள்.
அதே விமானம் தரையைத் தொட்டவுடன், விமானிகளின் அறையில் புகுவது அரசியல் என்றாகிறது.
அரசியல் தான் விமானத்தின் திசையைத் தீர்மானிக்கும் என்றால், விமானிகளின் அறையில் இருந்து உண்மை வெளியேறி யதார்த்திற்குள் தரையிறங்க முடியுமா?
இது தான் முக்கியமான கேள்வி.
-சதீஷ் கிருஷ்ணபிள்ளை
கருத்துகள் (Comments)
உங்கள் கருத்தைத் தெரிவிக்கவும் (Leave a Reply)
இந்தச் செய்தி குறித்து உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ங்கள்!